18.9.07
16.9.07
ασυναρτησίες (2)



γρήγορα ταξίδια
σαν γρήγορα γεύματα παιδικά
χωρίς το δώρο
γρήγορα ταξίδια
γύρω μου
και εντός μου
και που παει ο διπλανός
και γιατί
και ποιός είναι
τα γρήγορα ταξίδια
κρατάνε πολλές μέρες
μέσα σου
ένα οξύ τζετ-λαγκ
μια μέρα μετά δυο μέρες μετά τρεις μέρες μετά
και δε ξέρεις που ξυπνάς
κοιτάς γύρω σου το πρωί
το φώς
απο που μπαίνει
που κοιμάσαι
κοιτάς στο κινητό τις πρωινές αναπάντητες
με 0035
με 0030
με 2310
και μυρίζεις τον αέρα ανιχνευτικά
φωνάζεις μαμά
και δεν απαντάει
ο κύριος στη ρεσεψιόν
σε ξυπνάει σωστά
και οι κουρτίνες είναι απαίσιες
γρήγορα ταξίδια
γύρω μου
και εντός μου
μέχρι να ζαλιστώ στη στροφή
να τρομάξω τις μνήμες μου
να φέρω την καταστροφή
το υποσυνείδητό μου φταίει για όλα
δεν επικοινωνεί καλά με το προσυνειδητό
και ο ενδιάμεσος χρόνος
μέχρι να φτάσουν οι στιγμές στο συνειδητό
παγώνει
ο ενδιάμεσος χρόνος μου φταίει
οι μπαταρίες του ρολογιού
λειτουργούν νωχελικά
και οι δείκτες ξεχνιούνται
γρήγορα ταξίδια
σαν γρήγορα γεύματα
τα τζάνκια στο σταθμό
και οι φτηνές κολώνιες
λερωμένες καρέκλες
και ευκαιριακά ψιλικαντζίδικα
γρήγορα τσιγάρα
στα γρήγορα ταξίδια μου
γύρω μου και εντός μου
μέχρι να βρω
μια μόνιμη κατεύθυνση
η έστω ένα πιο συχνό δρομολόγιο
γρήγορα ταξίδια
και βιτρίνες με χειμωνίατικα
λίγο πριν αρχίσουμε
και αν ξέρουμε για που
φέτος
θα δείξει
του χρόνου ίσως
γρήγορα ταξίδια
και βιαστικά
μέχρι να γίνουν βαρετά
η έστω μόνιμα
11.9.07
6 χρόνια μετά

6 χρόνια
δεύτερο έτος τότε
καρφωμένος στην TV το μεσημέρι
μέσα στην εξεταστική
να βλέπω "έκτακτο δελτίο"
τον πρώτο πύργο να καίγεται
πήρα τη μαμά μου τηλέφωνο
ο αδερφός μου τότε ήταν στην Αμερική
του τηλεφωνήσαμε
ιδέα δεν είχε
έβαλε και αυτός ειδήσεις
είδαμε όλοι μαζί το δεύτερο αεροπλάνο
επειτά αυτούς που πήδηξαν
οτι πιο φρικιαστικό
έπειτα οι πύργοι χάθηκαν
έπειτα άρχισαν να χάνονται και οι ελευθερίες μας
Αφγανιστάν
Ιράκ
πυρηνικά και χημικά πουθενά
οι Αμερικάνοι ακόμη εκεί
ρατσιστικές επιθέσεις
αεροδρόμια με τα υγρά σε σακουλάκι
φόβος
φόβος
τρομονόμος
8.9.07
6.9.07
ασυναρτησίες (1)
15 σελίδες με το ζόρι
εγκεφαλικές λειτουργίες
νευρώνες και δενδρίτες
πως σκατά λειτουργεί
το στραβό μου το κεφάλι
και έχω μετά παιδικές εμπειρίες
καρκινικές αιτίες
νοσοκόμες γιατρούς
διαγνώσεις και ανακοινώσεις
AIDS και χρόνιο πόνο
έπειτα πρέζα και ξύδια
να πίεις να κόψεις
και γιατί στο διάολο πίνεις ρε μαλάκα
μεσ΄ τα κιτάπια μου
τις σημειώσεις
τις μοναχικές βαρετές αναγνώσεις
τις αναλύσεις
τις έρευνες, τις στατιστικές
και μετά μου έρχεται
να τα πετάξω όλα στα γαμίδια
και να βάψω τις κουρτίνες ασορτί με το πάτωμα
και που να βάλεις μωρή το τασάκι (?)
και αν ο Τσαρούχης σου πάει με τον καναπέ σου
και ίσως να είναι καλύτερα
και τι να είναι καλύτερα τώρα πια
εγκεφαλικές λειτουργίες
νευρώνες και δενδρίτες
πως σκατά λειτουργεί
το στραβό μου το κεφάλι
και έχω μετά παιδικές εμπειρίες
καρκινικές αιτίες
νοσοκόμες γιατρούς
διαγνώσεις και ανακοινώσεις
AIDS και χρόνιο πόνο
έπειτα πρέζα και ξύδια
να πίεις να κόψεις
και γιατί στο διάολο πίνεις ρε μαλάκα
μεσ΄ τα κιτάπια μου
τις σημειώσεις
τις μοναχικές βαρετές αναγνώσεις
τις αναλύσεις
τις έρευνες, τις στατιστικές
και μετά μου έρχεται
να τα πετάξω όλα στα γαμίδια
και να βάψω τις κουρτίνες ασορτί με το πάτωμα
και που να βάλεις μωρή το τασάκι (?)
και αν ο Τσαρούχης σου πάει με τον καναπέ σου
και ίσως να είναι καλύτερα
και τι να είναι καλύτερα τώρα πια
5.9.07
CAUSE IM NOT STRONG MAN, I NEED THE DRUGS
ήτανε ένα ακόμη πρωινό ξύπνημα (εντάξει μη φανταστείς με τα κοκόρια)
έκανα καφεδάκι, κάθισα μπροστά στον υπολογιστήκαι απολάμβανα το πρώτο τσιγάρο της μέρας
μια μικρή ενόχληση, ένα τσίμπιμα ενοχλούσε την ουρήθρα μου
δεν έδωσα καμία σημασία και άναψα δεύτερο τσιγάρο
είχα βάλει σκοπό σήμερα να διαβάσω επιτέλους
και τίποτα δε θα στεκόταν εμπόδιο
κανένα ψυχοσωματικό πονάκι δε θα με κρατούσε πίσω.
το πονάκι όμως άρχισε να γίνεται έντονο
και ξαφνικά άρχισα να ουρλιάζω απο τον πόνο
στην πλάτη και στο στομάχι
μάλλον έτσι νιώθεις όταν σε μαχαιρώνουν
δεν το είχα ξανανιώσει ποτέ ΠΟΤΕ
τέτοιο πόνο ΠΟΤΕ
και έχω πονέσει αρκετά, και ψυχολογικά και σωματικά
αλλά τέτοιο πράγμα ποτέ!
υπέθεσα στην αρχή πως είναι πιάσιμο και έκανα ένα ζεστό μπανάκι αλλά τίποτα
δυστιχώς καμία υποχώρηση
έμαθα τα εφημερεύοντα
πήρα τηλέφωνο το μωρό μου και μια καλή φίλη
και πήγαμε μαζί στο νοσοκομείο
μπήκα διπλομένος στο ουρολογικό και απόλαυσα μια παυσίπονη ένεση
ο γιατρός καθόταν άααανετος στη καρέκλα του
φρόντισα εγώ να του πω τι φάρμακα παίρνω και αν είμαι αλλεργικός
χωρίς αυτός να με ρωτήσει.
μετά απο ένα υπέρηχο
με έστειλαν σε ένα δωμάτιο να περιμένω να ενεργίσει η ένεση
και μετά να κάνουμε και άλλες εξετάσεις
και φυσικά μέσα σε αυτό το χάος πόνου και δημόσιου νοσοκομείου
δεν έχασα τον καραγκιώζη εαυτό μου
διάλογος με νοσοκόμα:
N:είναι το πρώτο επεισόδιο?
phoinix:ναι και δε θα έχει άλλο!έχει χαμηλές τηλεθεάσεις το σήριαλ
και θα το κόψουνε!!
έπειτα ακολούθησε μια ακτινογραφία που δεν έδειξε κάτι όπως είπαν
και με μια συνταγή με παυσίπονα με έστειλαν σπίτι μου
απο εκείνη την ώρα έχω κατεβάσει 3 λίτρα νερό
και κάθε επίσκεψη στη τουαλέτα είναι τρομακτική εμπειρία!
λένε πως ο κολικός του νεφρού είναι ο μεγαλύτερος πόνος
που μπορεί να νιώσει ένα αντρικό σώμα
και συγκρίνεται με αυτόν της γέννας
(μαμά ευχαριστώ που άντεξες τον πόνο)
αύριο θα διαβάσω! το υπόσχομαι!
ελπίζω να μη βρεθεί κάτι άλλο να με σταματήσει!!
(πέρα απο το κακό μου το κεφάλι)
ΥΓ: αν σας τύχει μη μείνετε στατικοί! βρείτε μια θέση που σας βολέβει
περπατήστε και χοροπηδήστε
έπειτα ξαπλώστε και αφήστε τα παυσίπονα να κυλήσουν στο αίμα σας
1.9.07
Subscribe to:
Posts (Atom)

