5.6.08

Τι θα γίνεις όταν μεγαλώσεις;

Τις τελευταίες μέρες με έχει πιάσει μια υπαρξιακή κρίση όσο αφορά τα επαγγελματικά μου.
Το μωρό μου λέει πως τέτοιες ανάλογες κρίσεις με πιάνουν όταν έχω να κάνω εργασίες ή δουλειές και δεν έχει και άδικο.Αυτή τη φορά όμως τα πράγματα είναι μάλλον πιο σοβαρά γιατί έπειτα απο τις σκέψεις και τις αναλύσεις καταλήγω με πονοκέφαλο και κακή διάθεση και αυτό δεν περιορίζεται μόνο σε μένα αλλά μεταδίδεται και στους γύρω μου.

Αποφοίτησα απο τη σχολή το 2006 έπειτα απέτυχα δύο φορές να μπω στο μεταπτυχιακό που θέλω και έτσι εδώ και δύο χρόνια κάνω ένα ιδιωτικό μεταπτυχιακό σε ένα τομέα που δεν είμαι σίγουρος αν με ενδιαφέρει. Με αυτά και με 'κείνα έχω φτάσει στα 28 και ακόμη δεν έχω μπει στην παραγωγική διαδικασία.

Ίσως το λάθος να έγινε απο την αρχή όταν μπήκα σε αυτή τη σχολή και διάλεξα αυτό τον τομέα. Αλλά τότε τι να έκανες. Έδινες τις εξετάσεις σου και αφού περνούσες σε μια σχολή ήσουνα τόσο χαρούμενος που φυσικά την ακολουθούσες. Πέρασα μάλιστα και στην δεύτερή μου επιλογή και αφού το έκρινα ως επιτυχία δεν το αμφισβήτησα.

Να πω την αλήθεια δεν το μετανειώνω γιατί αυτή η σχολή με έχει μεγαλώσει με έχει αλλάξει και με έχει προχωρήσει πολύ. Δεν μου δίνει όμως τα εφόδια για να εργαστώ με τρόπο σύμφωνο με την ηθική μου. Έχω πολλές ενστάσεις στο πως ασκείται το επάγγελμα και πως λειτουργεί και σίγουρα δεν θέλω να γίνω κομμάτι αυτού του συστήματος.

Μένει όμως το κομμάτι της εργασίας και της επιβίωσης. Γιατί μακάρι να μπορούσαμε να ζήσουμε με τις ιδέες μας και μόνο. Χρειάζεται να προσφέρουμε κάτι κάπου και κάποιος να μας δώσει χρήματα γι'αυτό. Δε μπορώ τώρα να αλλάξω και το οικονομικό σύστημα του πλανήτη! Ίσως κάποια άλλη στιγμή..

Τις τελευταίες μέρες αγοράζω κάθε πρωί με τα τσιγάρα μου και ένα Αγγελιοφόρο. Αν θέλω να εργαστώ πρέπει να πάω ως αποθηκάριος, ως πωλητής ή ως κοπέλα γιατί τέτοιες ζητούνται παντού!! Για τον τομέα μου ή έστω για κάτι που να πλησιάζει έστω και λίγο όυτε λόγος.


Ηθικά ζητήματα, ζητήματα ανεργίας και αν συνεχίσουν έτσι τα πράγματα, ζητήματα επιβίωσης, δεν λένε να βγουν απ' το κεφάλι μου. Έχω σπουδάσει, έχω μεγαλώσει, έχω κάνει αρκετά πράγματα εθελοντικά στον τομέα μου και τώρα θέλω μια δουλίτσα. Το είπα τις προάλλες σε μια φίλη μου με ύφος λες και ανακάλυψα μόλις την Αμερική και αυτή γυρνάει με το πλέον φυσικό ύφος του στυλ "τι μας λες και συ αγόρι μου" και μου λέει " έ και; ξέρεις εσύ κανέναν που να είναι εντάξει με αυτά;"

Ω ναι το ξέρω! Παίζει πολύ ανεργία εκει έξω και ειδικά εδώ στη Θεσσαλονίκη. Σπάνια βρίσκει ο κόσμος δουλειά στον τομέα του και όλοι έχουνε κάνει γκαρσόνια. Ξέρω όμως και πολλούς φίλους μου τους οποίους το επάγγελμα δεν φέρει ηθικά διλλήματα και κάνουνε μια χαρά την δουλειά τους τα παιδιά.

ΥΓ: στη θεσσαλονίκη υπάρχει σουβλαντζίδικο με το όνομα "Σουβλάκι με πτυχίο" και έμβλημα τον Αινστάιν!



9 comments:

PAVLOS said...

Ποτέ δεν ξέρεις πως τα φέρνει η ζωή. Κι εγώ από αλλού ξεκίνησα κι αλλού η ζωή με πήγε!!!

Καλημερούδια

Aντώνης said...

Να ήξερες πόσο σε καταλαβαίνω.

Dynx said...

Κι εγώ σε καταλαβαίνω απόλυτα. Το ίδιο μαρτύριο περνάω τα τελευταία 2 χρόνια! Οι αγγελίες στις εφημερίδες είναι για κλάματα, ενώ όσες φορές τυχαίνει να βρω κάτι μου λένε ότι είμαι overqualified (άλλο πάλι και τουτο!)

Υπομονή! Και μένα όλοι οι φίλοι μου έχουν κάποια δουλειά, και αυτό μας κάνει να νιώθουμε χειρότερα εμάς τους άνεργους. Φαινόμαστε σαν "χαραμοφάιδες" και τεμπελόσκυλα στο τέλος!

x-oyranoy said...

Kαλε τι ηθικο διλλημα να εχει το γκαρσονι? Αν θα ειναι σκετο εσπρεσο η καπουτσινο?

Ασε που σερβιτορος βγαζεις και περισσοτερα απο στελεχος πολυεθνικης.

Ασε με γιατι σκεφτομαι πολυ σοβαρα να επιστρεψω στον κλαδο.

gay super hero said...

Δεν θα λες γκαρσόνι. Θα λες ότι είσαι τουριστικό στέλεχος :-)

tovene592 said...

άσε αυτό με τον αγγελιοφόρο, το συντομότερο ανέκδοτο. κι όταν δεν είσαι πωλητής, κοπέλα ή γκαρσόνι πρέπει να έχεις και 2,3, 5 χρόνια εμπειρίας!

Thomas Xomeritis said...

Αν θέλεις να κάνεις μεταπτυχιακό σε τομέα που επιθυμείς, θα σε συμβούλευα τελείωσε με το στρατό και πήγαινε έξω. Για τις ΗΠΑ μπορείς να χτυπήσεις και υποτροφία. Βέβαια, γυρνώντας στην Ελλάδα, εκτός αν αλλάξει η κατάσταση, ένα από τα ίδια.

phoinix said...

@pavlos: όντως ποτέ δεν ξέρεις με τι θα ασχοληθείς τελικά μα θέλω πρώτα να δω αν μπορώ με κάποιο τρόπο να κάνω αυτό που επιθυμώ, απο κει και πέρα ναι παίζει το οτιδήποτε.

@aντωνης: είμαστε πολλοί λοιπόν!

@dynx: αυτό με το overqualified είναι το πιο σύντομο ανέκδοτο. Έτσι σου έρχεται να κρύβεις πράγματα που έκανες.Σε λίγο ούτε απολυτήριο λυκείου να μη δείχνουμε.

@x-oyranoy: δεν είμαι σίγουρος ρε συ αν μπορώ να ισσοροπώ τον δίσκο!

@ gay super hero: ή θα έλεγες ότι απασχολήσε στον τομέα του ανθρώπινου δυναμικού!

@ tovene592: Άστα να πάνε με την εμπειρία! και που θα την βρω την εμεπιρία αφού κανείς δεν με παίρνει στη δουλειά και αφού ο εθελοντισμός δε μετράει για εμεπιρία?

@ thomas xomeritis: έχω τελειώσει με το φανταρικό μου. Τώρα μάλλον θα ξεκινήσω κάποιο distance μεταπτυχιακό με αγγλία ενώ παράλληλα θα κάνω και το ιδιωτικό εδώ. να μαζεύουμε χαρτιά να έχουμε να κάνουμε κομφετί!

Mr. Wrong said...

υπομονή για τη δουλειά.

όσο για τα μεταπτυχιακά θεωρώ ότι είναι τρελή μούφα στην Ελλάδα.

Η ανεργία της Θεσσαλονίκης είναι απίστευτη,εγώ γιατί νομίζεις κατέβηκα στην Αθήνα;

Related Posts Plugin for WordPress, Blogger...