είδα στον ύπνο μου πως δούλευα στα μπουζούκια.
τραγουδούσαμε σε ένα σχήμα 15 άτομα. αγόρια και κορίτσια.
ήτανε κάτι σαν fame story και ήξερα ότι θα φύγω απο τους πρώτους.
ένας άλλος με βοηθούσε να μάθω τα βήματα και τη σειρά.
είχα πολλά παπούτσια μα φορούσα πάντα κάτι άσπρα stan smith.
έπρεπε να φοράμε όλοι ίδιο πουκάμισο.
μου φέρανε ένα νούμερο μικρότερο μα τελικά χωρούσα.
στη σκηνή ίσα που φαινόμουνα.
είμαι και παράφωνος οπότε γάμησέ τα.
είχα το άγχος να προλάβω την πρόβα, να μάθω τα λόγια απ'τα τραγούδια να είμαι στην ώρα μου. μάλλον μου έλειψε να ανέβω σε σκηνή.
μετά είδα λέει πως παντρευτήκαμε.
σου πήρα και δώρο ένα μεγάλο κουτί μα δε θυμάμαι τι είχε μέσα.
οι φίλοι σου μας έφεραν το Taboo το scrabble και τη μονόπολη.
με ρώτησες τι ήθελα να παίξουμε μα εγώ ήθελα μόνο να τα κοιτάω και να χαίρομαι.
με έδειξες στους φίλους σου λίγο σαν τρόπαιο, και μου άρεσε.
όπως όταν ήμουνα μικρός και η μάνα μου με έδειχνε με καμάρι.
ύστερα λέει άρχιζε το καλοκαίρι και έπρεπε να αποφασίσουμε τι θα κάνουμε και που θα πάμε.
άνοιξα τα μάτια μου και είχε συννεφιά.
άμα μου πεις "καλό χειμώνα" θα βάλω τις φωνές.
30.8.09
27.8.09
20.8.09
28.7.09
μετακίνηση
επιστροφή στην πόλη απο το νησί μου.
έξω έχει ησυχία, και βρίσκεις εύκολα να παρκάρεις όπου γουστάρεις.
νιώθω σαν να σταμάτησε ο χρόνος εδώ.
ίσως πάλι φταίει που μόλις ξύπνησα και είμαι λίγο εκτός.
στον ύπνο μου έβλεπα πόλεμο.
κόσμος προσπαθούσε να μετακινηθεί σε ασφαλές μέρος.
όπως στην Κύπρο στην εισβολή.
όλοι ανεβοκατεβαίνουν.
έρχεσαι και φεύγεις.
δε ξέρεις που είναι οι άλλοι.
στο δρόμό θα είναι και αυτοί για κάποιο νησί
ή έστω για το πατρικό τους.
και όλοι πάνω κάτω.
το νησί μου είχε μια γλύκα τώρα.
μια νοσταλγία.
στη βεράντα με καρπούζι και χαλούμι
κουβεντούλα ως αργά
και οι μπύρες να'ναι παγωμένες.
εκεί ακόμη δε κλειδώνεις την εξώπορτα το βράδυ
αν και άρχισαν όλοι να μιλούν για τους ξένους
που "αμαν πια γεμίσαμε απο δαύτους".
Οι δικοί μου με περίμεναν.
πάντα με περιμένουν να επιστρέψω.
όπως με περιμένουν να επιστρέψω κάποια μέρα εκεί
να βρω μια καλή κοπέλα
να φτιάξω το σπίτι
και να το γεμίσω με οικογένεια.
μα εμένα η οικογένεια μου είναι εδώ.
είναι το μωρό μου
οι φίλοι μου
η ευκαιρία να βγω στο δρόμο και να βρω 2 γνωστούς
να δω ανθρώπους που ξέρω τη φάτσα τους
και αυτή τη δικιά μου.
στο νησί ξεχάστηκα
το κινητό μου εκεί είναι άδειο απο ονόματα
και είμαι πάντα ο επισκέπτης
πάνω κάτω στα δρομολόγια της aegean
και της cyprus airways
κοντά 10 χρόνια μένω εδώ.
μα δε γίνεται ποτέ εύκολο.
τώρα θα φύγω και γω με τη σειρά μου
να πάρω την οικογένεια
να πάμε διακοπές
στα μπάνια του λαού.
μια σκηνή και 2 υπνόσακοι
και δρόμο
καλές μετακινήσεις.
έξω έχει ησυχία, και βρίσκεις εύκολα να παρκάρεις όπου γουστάρεις.
νιώθω σαν να σταμάτησε ο χρόνος εδώ.
ίσως πάλι φταίει που μόλις ξύπνησα και είμαι λίγο εκτός.
στον ύπνο μου έβλεπα πόλεμο.
κόσμος προσπαθούσε να μετακινηθεί σε ασφαλές μέρος.
όπως στην Κύπρο στην εισβολή.
όλοι ανεβοκατεβαίνουν.
έρχεσαι και φεύγεις.
δε ξέρεις που είναι οι άλλοι.
στο δρόμό θα είναι και αυτοί για κάποιο νησί
ή έστω για το πατρικό τους.
και όλοι πάνω κάτω.
το νησί μου είχε μια γλύκα τώρα.
μια νοσταλγία.
στη βεράντα με καρπούζι και χαλούμι
κουβεντούλα ως αργά
και οι μπύρες να'ναι παγωμένες.
εκεί ακόμη δε κλειδώνεις την εξώπορτα το βράδυ
αν και άρχισαν όλοι να μιλούν για τους ξένους
που "αμαν πια γεμίσαμε απο δαύτους".
Οι δικοί μου με περίμεναν.
πάντα με περιμένουν να επιστρέψω.
όπως με περιμένουν να επιστρέψω κάποια μέρα εκεί
να βρω μια καλή κοπέλα
να φτιάξω το σπίτι
και να το γεμίσω με οικογένεια.
μα εμένα η οικογένεια μου είναι εδώ.
είναι το μωρό μου
οι φίλοι μου
η ευκαιρία να βγω στο δρόμο και να βρω 2 γνωστούς
να δω ανθρώπους που ξέρω τη φάτσα τους
και αυτή τη δικιά μου.
στο νησί ξεχάστηκα
το κινητό μου εκεί είναι άδειο απο ονόματα
και είμαι πάντα ο επισκέπτης
πάνω κάτω στα δρομολόγια της aegean
και της cyprus airways
κοντά 10 χρόνια μένω εδώ.
μα δε γίνεται ποτέ εύκολο.
τώρα θα φύγω και γω με τη σειρά μου
να πάρω την οικογένεια
να πάμε διακοπές
στα μπάνια του λαού.
μια σκηνή και 2 υπνόσακοι
και δρόμο
καλές μετακινήσεις.
14.7.09
Subscribe to:
Posts (Atom)
