31.08.07

τελευταία ημερολογιακή μέρα του καλοκαιριού
ο καύσωνας επιμένει
και θα επιμένει μέχρι να τελειώσει και ο Σεπτέμβριος
ώσπου μια μέρα
το κοντομάνικό μου δε θα με ζεσταίνει πια
και έτσι ξαφνικά
χωρίς ενδιάμεσα και προηδοποιήσεις
θα βρω το χοντρό μου μπουφάν

χάσαμε τα ενδιάμεσα.
καλοκαίρι-χειμώνας-καλοκαίρι-χειμώνας
2 είναι τώρα οι εποχές
να μην έχουν και τα παιδιά στο σχολείο να μαθαίνουν περισσότερες
έπειτα γίνανε 2 και οι μέρες
Δευτέρες και Κυριακές μας μείνανε
όλο να αρχίζουν όλα και όλο να τελειώνουν
σε ένα κύκλο δίχως τέλος

πρώτη του μήνα αύριο
καλός να ναι ο χειμώνας
να αγκαλιαζόμαστε αγάπη μου ζεστή
να σου φτιάχνω καφέ
και να πλένομαι με τσάι

καλός να ναι μαζί μας ο μήνας αυτός
ο 'Αυγουστος μας ξεγέλασε
ούτε σταφύλι ούτε γιορτή
μόνο στη στάχτη να λίωνουμε κεριά
σαν προσευχή
σαν να υπάρχει ακόμη ελπίδα

λες να υπάρχει ακόμη ελπίδα?

το δέρμα μου επανέρχεται στο λευκό του χρώμα
και το σώμα μου ξεχνάει τις θαλασσινές αιωρήσεις του
μόνο που εύχομαι κάποια βράδυα με βροχή
να μπορώ να επαναφέρω την αίσθηση στη μνήμη

μαζεύω τα κομμάτια μου
τα σκορπισμένα στα ταξίδια μου
και τα κλείνω στο κουτί με τις φωτογραφίες

εύχομαι καλό ταξίδι στις επιστροφές σας
στα χειμερινά σας θέρετρα
και κρατάω τα μηνύματά σας στο κινητό
ως του χρόνου
να κάνουν κύκλο και αυτά
μέσα στη τζέπη μου
ταξιδιάρικα μηνύματα
λέξεις και προτάσεις όλο υποσχέσεις και προσμονή

και έτσι όπως με χαιρετάει ο γενέθλιος μήνας μου
είναι κάποιες στιγμές
μικρές
τόσες δα
που πλημμυρίζω ευτυχία
και ύστερα θυμάμαι πως είναι νωρίς
και υποκύπτω στη θλίψη μου

την ασφάλεια του γνώριμου

λες να υπάρχει ακόμη ελπίδα?
έτσι και αλλιώς λένε πως πεθαίνει τελευταία
την πουτάνα
και μας θα μας θάψει.

ΣΤΑΥΡΩΣΤΕ ΤΗΝ (κάποιος οποιοσδήποτε)

γοτ δε φακ!!
αι αμ γκοινγκ του λουζ ιτ αντιλ δι ελεκτιονς αρ οβερ.

Σταυρώστε την κάποιος σας παρακαλώ!

(καλά στο επικρατείας δεν είναι αυτή?τι να την σταυρώσουνε λέει?)

Ντόρα σύνελθε!

και να ακούς σήμερα τη κυρία Ντόρα
να λέει πως οι φωτιές μπορεί να έχουν
προκληθεί απο τους ίδιους που έκαψαν τον άγνωστο στρατιώτη
και τα μαγαζιά στην Αθήνα
απο αυτούς που έχουν έδρα στα εξάρχεια..

γιατί θέλουν κάποιοι κύριοι να ρίξουν τα βλέματα αλλού
να στραφεί ο κόσμος πάλι στους γνωστούς άγνωστους (my ass)
που είναι τελικά ένας αστικός μύθος όπως ο Αη Βασίλης
και ο έντιμος πολιτικός

δεν ντρέπονται καθόλου να ανοίγουν τα σπουδαγμένα
στόματά τους και να λένε οτι τους κατέβει?

αλλά θα μου πεις μακάρι να έλεγαν οτι τους κατέβει
τα λένε τόσο καλοσχεδιασμένα και τόσο προσεγμένα
που ξέρουν που και πως θα χτυπίσουν
τι τρομοκρατία είναι αυτή?

μάλλον παίρνει το Ντοράκι παραδείγματα απο τον οικογενειακό φίλο Μπούς
το κράτος είναι ο πιο μεγάλος τρομοκράτης
και σήμερα το Ντοράκι νίκησε ακόμη και τον Βύρων!!

εδώ το Dora the explorer ψάχνει τους άγνωστους στο δάσος!
(όταν τους δεί πως θα ξέρει οτι είναι αυτοί?μην είν'τα δέντρα? μην είναι τα πουλιά?)

ψάχνοντας την αμερική στον χάρτη

δες το..πραγματικά. θα γελάσει το χειλάκι σου.

και το...miss carolina χτενίζεται!

επίθεση

τα δέντρα μας βαρέθηκαν
αυτοαναφλέγονταί και αυτοκτονούν

τα ελάφια ζώνονται εκρηκτικά
και θυσιάζονται

τα σπουργίτια γίνονται καμικάζι
κάνουν το σταυρό τους
και έπειτα μια βουτιά

οι γάτες της γειτονιάς με κοιτάνε παράξενα
συνωμοτούν με τα αδέσποτα σκυλιά
για νέες επιθέσεις

ετοιμάζουν συλλαλητίριο μαζί με τα αγριόχορτα
και τα 5 τελευταία δέντρα της πόλης

όλα μας συχάθηκαν πια

ακούω να ψιθυρίζουν
τα νέα τους σχέδια

επόμενος στόχος
η βουλή των υπευθύνων

με το καλό

πελαργίνα

όταν ήμουνα μικρός, πολύ μικρός
ο αδερφός μου πήγαινε σχολείο και εγώ οχι ακόμη

έφερνε συχνά στο σπίτι ποιηματάκια και τραγουδάκια που έπρεπε να μάθει
και συχνά τα μάθαινα και γω απ' τις πολλές φορές που τα άκουγα.

είναι ένα που δε θα ξεχάσω ποτέ.
ένα για μια οικογένεια πελαργών
που ήρθε αντιμέτωπη με μια φωτιά

και τα μικρά δε μπορούσαν να πετάξουν
και μερικά έμειναν πίσω στη φωλιά
και τότε η μαμά πελαργίνα
πήγε και τα σκέπασε με τις φτερούγες της
και τα αγκάλιασε
και χάθηκαν μαζί.

είναι ένα απο εκείνα τα παιδικά ποιηματάκια
που δεν είναι τόσο παιδικό
με είχε στιγματίσει απίστευτα
γιατί οταν είσαι τριών και ακούς μια τέτοια ιστορία
η σχέση σου με τη μαμά σου γίνεται πιο δυνατή

και είναι μια ιστορία που νομίζεις πως δε θα γίνει ποτέ αλήθεια
και εύχεσαι να μη γίνει ποτέ αλήθεια
και να μείνει απλά ένα παραμύθι

και μετά έρχεται η φωτιά
και σου δείχνει πως η μαμά
είναι ίδια η πελαργίνα
και πως οι παιδικοί φόβοι
καμιά φορά δεν είναι τόσο παιδικοί



και τώρα πια εύχεσαι να μην γίνει ποτέ ξανά αλήθεια.

8

καλό ταξίδι
καλή επιστροφή

να μη ξεχάσεις τα κλειδιά σου
το εισητήριο το πήρες?

κατεβάζω το λαπ-τοπ σου
πάρε τη βαλίτσα

να μου τηλεφωνήσεις μόλις φτάσεις
να πας και σουπερ-μαρκετ αύριο
να έχεις απ' όλα στο σπίτι

μη φοβάσαι
όλα θα πάνε καλά

8 χρόνια πριν ξεκινούσαμε
τώρα πια θα έχεις συνηθίσει

μπορεί να ρθούμε και 'μεις
οτι χρειαστείς να μας το πεις

να προσέχεις
πάρε με τηλέφωνο
να προσέχεις
μόλις φτάσεις στο αεροδρόμιο πάρε με
να προσέχεις


να ρθεις νωρίς
να στολίσεις το δέντρο

σε 3-4 μήνες θα τα πούμε απο κοντά
τι είναι 3-4 μήνες

3-4 χρόνια
7 χρόνια

8

άλλα 2-3 και θα επιστρέψεις με το καλό

θα επιστρέψεις έτσι δεν είναι?

7+1=8