23.7.07

παίρνω δρόμο.

φεύγω για λίγο και γω με τη σειρά μου.
παω να βρω μια ωραία ξαπλώστρα να κοιμηθώ και να απολαύσω μουσικούλες.

να κοιμηθώ στο τσαντίρι μου με το μωρό μου.
να ψάχνω απελπισμένα καφέ το πρωί.
να πλατσουρίζω στα ρυχά.
να φάω χταποδάκια.

να δω τ'αστέρια καθαρά χωρίς τα φώτα της πόλης.
να δω κανένα να πέφτει και να εύχομαι.

να πούμε μαλακίες και να γελάμε κρατώντας τις κοιλιές μας.
να πούμε τίποτα σοβαρό και βαθυστόχαστο.
να βρούμε το νόημα της ζωής, και πάλι να το χάσουμε.

να με τσιμπίσουν τα κουνούπια.
να καεί η πλάτη μου.

να λιώσω στη μπιρίμπα.
να μη σκέφτομαι για λίγο.

να μυρίζω όλη μέρα καρύδα.
να μυρίζω όλη μέρα αντικουνουπικά.

να βρω ένα καλό μέρος να στήσω τη σκοινή μου.
να περάσω καλά.
και να μη φοβάμαι πως θα μου βγει σε κακό..

(να μη ξεχάσω το φορτιστή μου)

καλά ταξίδια σε όσους ταξιδέψετε.
καλό δρόμο και καλή επιστροφή

τα λέμε.

22.7.07

επέτειος

33 χρόνια φυλάκια και πολεμίστρες σαν και αυτό χωρίζουν τη Λευκωσία .



33 χρόνια πέρασαν απο το πραξικόπημα και την είσβολή στο νησί.

ο παππούς μου δε πρόλαβε να ξαναδεί το πατρικό του.

και εγώ για να το δώ δείχω διαβατήριο και περνάω απέναντι.




εκεί συνάντησα και αυτή τη μικρή Τουρκο-Κύπρια στον Απόστολο Ανδρέα






Ελπίζω μια μέρα να μπορέσω να τη συναντήσω χωρίς να περάσω απο στρατιώτες και οδοφράγματα.

20.7.07

Μεταπτυχιακά-Ολική επαναφορά

Πριν 2 βδομάδες, αν θυμάμαι καλά, είχα γράψει για τα μεταπτυχιακά που χάσαμε κάπου στο δρόμο, όταν η διοίκηση της σχολής ζήτησε απο το υπυργείο παιδείας μεγαλύτερη χρηματοδότηση.Όταν αυτό δεν έγινε η σχολή αποφάσισε να μη γίνουν φέτος και να προσπαθήσουν και πάλι απο την επόμενη χρονιά για αναδόμηση των μεταπτυχιακών. (πολύ μπέρδεμα η ιστορία αν θες μπορείς να το διαβάσεις στο "Χάσαμε τα μεταπτυχιακά-stop)

Γενικά δεν είμαι άνθρωπος που αφήνω τα πράγματα να περάσουν αν δε δώσω μια μάχη ή αν δε στολίσω κάποιον με κοσμητικά επίθετα.Κάπου, κάπως θα το εκτονώσω δε γίνεται!Μαζευτίκαμε λοιπόν 3 άτομα και γράψαμε μια επιστολή για τη γαμημένη,..ήθελα να πω τη δύσκολη αυτή κατάσταση και τη δώσαμε στον πρόεδρο του τμήματος αλλά ενημερώσαμε και τα γραφειοκρατικά συμβούλια προπτυχιακών και μεταπτυχιακών

Την επόμενη δέχτηκα ένα τηλεφώνημα απο τον πρόεδρο της σχολής που με καλούσε στο γραφείο του να το κουβεντιάσουμε.Πήγα με ένα ύφος "γαμώ το κωλοσύστημά σας" και "που με τραβολογάτε πρωινιάτικα". Η συζήτηση κινήθηκε σε ήσυχους (για τα δικά μου δεδομένα) τόνους.Είπαμε ο καθένας οτι (μαλακίες) είχαμε να πούμε και συμφωνήσαμε πως διαφωνούμε.
Φρόντισα όμως να τον ενημερώσω πως αν δει το θέμα αυτό σε κάποιο δελτίο των 8 ή σε κάποιο έντυπο να ξέρει πως εγώ το έχω δώσει. "Σας το λέω απλά για να μην απορείτε πως βγήκε το θέμα" ήταν η ακριβής μου φράση! και συμπλήρωσα "Λυπάμαι αν χρειαστεί να λύσουμε έτσι τη διαφορά μας αλλά θα χρησιμοποιήσω όποιο μέσο διαθέτω" .

Μετά απο αυτή την δήλωση κλείσαμε ένα ακόμη ραντεβού και έιπε πως θα με πάρει τηλέφωνο αφού δει τι σκέφτεται και ο υπόλοιπος σύλλογος.'Επειτα εγώ ενημέρωσα τον σύλλογο των μεταπτυχιακών και αυτοί με τη σειρά τους προχώρησαν το θέμα στον πρύτανη και στο υπουργείο.
Κυριακή βράδυ και ενώ επέστρεφα με τη παρέα μου απο τας θάλασσας με κάλεσε στο κινητό μου ο κύριος πρόεδρος για να μου πει πως θα γίνουν τελικά τα μεταπτυχιακά και να ενημερώσω και τους υπόλοιπους για να μη πάρουμε άλλα τηλέφωνα κτλ κτλ..
Ένα μικρό βήμα απο μας, ένα τεράστιο βήμα για άλλους 300 που θέλουν να δώσουν για μεταπτυχιακά.

Ηθικό δίδαγμα : Το σύστημα δε θέλει μολότοφ θέλει τρόπο!
Ηθικό δίδαγμα 2:Τα μέσα ενημέρωσης είναι η μεγαλύτερη τρομοκρατική δύναμη στον τόπο!

Υ.Γ:αν μετά απο αυτά δε περάσω (πάλι) στο μεταπτυχιακό θα πω στον πρόεδρο να τα ακυρώσει αλλιώς θα το βγάλω στα κανάλια.

Υ.Γ 2:έχω διάβασμα γαμώ τη μου

Υ.Γ 3:να θυμηθώ να βγάλω στα κανάλια την απο πάνω που τινάζει (χαλάκι καλοκαιριάτικα?) στις 5 το πρωί!!

19.7.07

απορία

έχω λοιπόν μια απορία
που πανε οι gay άντρες όταν γεράσουν?
Ξέρει κανείς που βρίσκονται?

Η gay κουλτούρα μας δείχνει που είμαστε στα 15 μας.
Στην αυλή του σχολείου να έχουμε σπαστεί που μας είπαν πούστηδες.

Ξέρω που είμαστε στα 20.
Σε κάποια σχολή να μαθαίνουμε απο κομμωτική μέχρι μηχανολογία.

Θυμάμαι που ήμουνα στα 25 μου.
Στο ίδιο σπίτι που έιμαι τώρα να περιμένω να πάρω πτυχίο

Οι 30 something φίλοι μου ζουν το παραγωγικό κομμάτι της ζωής τους.
όπως φαντάζομαι κάνουν και οι 40 something..
Ερωτεύονται, κάνουν σχέσεις, ταξίδια, έρωτα,εργάζονται..
Υπάρχουν και ζούν...Το ξέρω τους βλέπω (και τους ερωτεύομαι)

Μετά τι γίνεται ρε παιδιά?
Ξέρει κανείς τη συνέχεια του story να το πει και σε'μενα?

Είναι ίσως ο παππούς που παίζει πρέφα στο καφενείο?
Είναι ο μανάβης της γειτονιάς που κλείνει στις 11 το βράδυ?
Είναι ο μοναχικός κύριος που κόβει όλη μέρα μοναχικές βόλτες?
Είναι ο κύριος που κατεβαίνει στην πορεία για τις συντάξεις?

Έχουν σχέσεις οι gay άντρες μετά τα 60?
Έχουν ερωτική ζωή?
Φλερτάρουν?
Που βρίσκονται ρε παιδιά οι gay παππούδες?

ΑΝ ΚΑΠΟΙΟΣ ΓΝΩΡΙΖΕΙ ΑΣ ΑΠΑΝΤΗΣΕΙ ΣΤΗΝ ΥΠΑΡΞΙΑΚΗ ΑΠΟΡΙΑ ΜΟΥ!!

(αν επίσης γνωρίζει και που πάει ο έρωτας όταν πεθάνει ακόμη καλύτερα)


18.7.07

10 στοφές

ΕΚΑΝΑ 10 ΣΤΡΟΦΕΣ
ΚΙ ΕΙΔΑ ΠΩΣ ΔΕ ΓΕΝΝΗΘΗΚΑ ΠΟΤΕ


ΕΝΙΩΣΑ ΣΩΜΑ ΚΑΙ ΨΥΧΗ
ΝΑ ΠΛΑΝΟΥΝΤΑΙ ΑΚΟΜΗ
ΣΤΟ ΠΕΡΑ ΣΥΜΠΑΝ

ΨΑΧΝΟΝΤΑΣ ΚΑΡΤΕΡΙΚΑ
ΤΗΝ ΜΗΤΡΑ ΠΟΥ ΘΑ ΤΑ ΔΕΧΤΕΙ

αμνηστία (over and over and over again)

με συγκλονίζει αυτό το κομμάτι..
με συγκινεί τόσο πολύ..
και οχι γενικά δε συγκινούμαι εύκολα..
ακουπμάει κάτι τόσο βαθειά που ούτε ξέρω που βρίσκεται...
και όμως θα'πρεπε να ξέρω γαμώτο..
με έχω ανιχνεύσει σε γερές δώσεις ...
με γερά νεύρα....
με όρεξη και με διαστροφή.....
να βρω τις γωνιές μου....
να τις συγιρίσω.....
να καθαρίσω τις μισοκομμένες μου μνήμες και να τις δέσω γερά
και όμως δε ξέρω που διαολεμένα ακουμπάει....

κάθε λέξη σημαίνει άλλες εκατό
και όλες μαζί ζητάνε να λυτρωθούν...
ταυτόχρονα....

και όμως οχι με βία...
αλλά γαλήνια...

γιατί θα βγάλω τους ορούς απ'τα χέρια και θα περπατήσω
και όταν θα βγώ έξω θα δω το πιο ωραίο απόγευμα της ζωης μου
για πρώτη φορά


θα δω τη ζωή μου

αμνηστία

Related Posts Plugin for WordPress, Blogger...