15.3.10
11.3.10
8.3.10
το κόστος
είναι Δευτέρα.
και πάλι και πάλι και πάλι και πάλι και πάλι
δεν πειράζει
το μυαλό μου το νιώθω να κυλάει και να κάνει σβούρες στο κεφάλι μου.
τα έχω αφήσει λίγο τα πράγματα.
να παγώνουν.
να τα βγάζω πέρα με όλα που περνάνε.
να περνάνε όλα.
και ξεχνάω.
τα που τα τι και τα γιατί
μόνο που κρατάω το ποιος.
ίσως αυτό είναι το κόστος για ένα παρόν.
και πάλι και πάλι και πάλι και πάλι και πάλι
δεν πειράζει
το μυαλό μου το νιώθω να κυλάει και να κάνει σβούρες στο κεφάλι μου.
τα έχω αφήσει λίγο τα πράγματα.
να παγώνουν.
να τα βγάζω πέρα με όλα που περνάνε.
να περνάνε όλα.
και ξεχνάω.
τα που τα τι και τα γιατί
μόνο που κρατάω το ποιος.
ίσως αυτό είναι το κόστος για ένα παρόν.
26.2.10
έρχεται
έρχεται πάλι.
έρχεται η άνοιξη.
κι' όσο και αν με τρομάζει,
γιατί πάντα το έκανε
ανυπομονώ να τη ζήσω.
με όλη την αναστάτωση στις καρδιές και στις μέρες μας
τις ταχύτητες που μεγαλώνουν
και τα χαρούμενα πλάσματα να τη δοξάζουν
στα πεζοδρόμια, στα πάρκα, στα καφέ
στις κλειστές κάμαρές μας.
ξυπνάει μέσα σου.
και μεγαλώνει.
και ζητάει.
και αν δεν είσαι γεμάτος
φυλάξου καλά.
έχει τον τρόπο να φωτίζει το κενό σου.
μα εγώ δε θέλω κάτι να αλλάξω.
θέλω αυτό που ξέρω πως θέλω.
γιατί μου πήρε καιρό.
και δε ψάχνω κάτι μεγάλο τώρα πια
γιατί ξέρω πως δεν υπάρχει η απάντηση
και δεν υπάρχει η λύση.
είσαι εσύ και το τώρα σου
μόνο να μπορουσες να το δεις.
καλώς να ορίσει
οπλίζομαι.
μπορεί να μην το νιώθουμε πολύ τελευταία
γιατί έχει αυτό το σιχαμερό ψιλόβροχο στη Θεσσαλονίκη
αλλά σήμερα για μια στιγμή φύσηξε ένα ζεστό αεράκι.
γιατί έχει αυτό το σιχαμερό ψιλόβροχο στη Θεσσαλονίκη
αλλά σήμερα για μια στιγμή φύσηξε ένα ζεστό αεράκι.
έρχεται η άνοιξη.
κι' όσο και αν με τρομάζει,
γιατί πάντα το έκανε
ανυπομονώ να τη ζήσω.
με όλη την αναστάτωση στις καρδιές και στις μέρες μας
τις ταχύτητες που μεγαλώνουν
και τα χαρούμενα πλάσματα να τη δοξάζουν
στα πεζοδρόμια, στα πάρκα, στα καφέ
στις κλειστές κάμαρές μας.
ξυπνάει μέσα σου.
και μεγαλώνει.
και ζητάει.
και αν δεν είσαι γεμάτος
φυλάξου καλά.
έχει τον τρόπο να φωτίζει το κενό σου.
μα εγώ δε θέλω κάτι να αλλάξω.
θέλω αυτό που ξέρω πως θέλω.
γιατί μου πήρε καιρό.
και δε ψάχνω κάτι μεγάλο τώρα πια
γιατί ξέρω πως δεν υπάρχει η απάντηση
και δεν υπάρχει η λύση.
είσαι εσύ και το τώρα σου
μόνο να μπορουσες να το δεις.
καλώς να ορίσει
οπλίζομαι.
21.2.10
8.2.10
1.2.10
Ασυναρτησίες (22)
28 μέρες για να διώξουμε και τούτο το χειμώνα.
οι τελευταίες βδομάδες πάνε βιαστικά.
ούτε που ξέρω και ούτε που είδα
ούτε που ξέρω και ούτε που είδα
κοιμάμαι πολύ. κοιμάμαι βαθιά και λιώνω κάτω απ'τα στρωσίδια μου.
χάνω το χρόνο.
χάνω χρόνο
κοιμάμαι, ξυπνάω, τσιγάρο πριν τον καφέ
με το που βλέπω τη μέρα
μόνο που καμιά φορά
δε προφταίνω τον ήλιο
η μέρα στιβάζει λεπτά
αν η γιαγιά δει την άνοιξη θα κλείσει ένα κύκλο
μέχρι να έρθει ο Άυγουστος
και να γίνουν στρόγγυλα όλα
30 μειον 2
γιατί αλλιώς θα ήμουν πιο φτωχός στα μάτια
το δωμάτιο μυρίζει πορτοκάλι
το ασανσέρ τρίζει σαν περνάς τον τρίτο
τότε κοιτάω τον καθρέφτη
με κοιτάω στον καθρέφτη
και σου κλείνω το μάτι
άκου τα φιλιά μου που σε προσκυνάνε
χάνω το χρόνο.
χάνω χρόνο
κοιμάμαι, ξυπνάω, τσιγάρο πριν τον καφέ
με το που βλέπω τη μέρα
μόνο που καμιά φορά
δε προφταίνω τον ήλιο
η μέρα στιβάζει λεπτά
αν η γιαγιά δει την άνοιξη θα κλείσει ένα κύκλο
μέχρι να έρθει ο Άυγουστος
και να γίνουν στρόγγυλα όλα
30 μειον 2
γιατί αλλιώς θα ήμουν πιο φτωχός στα μάτια
το δωμάτιο μυρίζει πορτοκάλι
το ασανσέρ τρίζει σαν περνάς τον τρίτο
τότε κοιτάω τον καθρέφτη
με κοιτάω στον καθρέφτη
και σου κλείνω το μάτι
άκου τα φιλιά μου που σε προσκυνάνε
Subscribe to:
Posts (Atom)
