4

Πέρασαν κιόλας 4 χρόνια.

4 Χριστούγεννα και 4 γενέθλια και πολλά ταξίδια πάνω κάτω στα νησιά.

4 χρόνια που είμαστε μαζί.

Και σκέφτομαι πως αν ήμασταν σε μια σχέση που αυτή η κοινωνία ονομάζει "κανονική" ίσως και να σε είχα παντρευτεί.

Σίγουρα θα σε είχα γνωρίσει στους δικούς μου και σε όλο μου το σοι.

Θα είχαμε προσκλήσεις για γάμους και γιορτές και βαφτήσεις και τραπέζια με όπου τα "νόμιμα" ζευγάρια γιορτάζουν τις χαρές τους.

Μάλλον θα μέναμε μαζί και θα καλούσαμε τα συμπεθέρια να γνωριστούν.

Θα μας ρωτούσαν πότε θα τους κάνουμε εγγόνια και τι θα θέλαμε να μας πάρουνε για το νέο μας σπίτι.

Θα ήτανε και αυτοί χαρούμενοι μάλλον με τη χαρά μας.

"καλό παιδί να'ναι και ότι να'ναι"

"μόνο να σε αγαπά και να σε προσέχει"

Τα σενάρια των gay σχέσεων δεν υπάρχουν κάπου γραμμένα.
Δεν υπάρχει μια σειρά στα πράγματα.

Γάμος παιδί σκυλί εξοχικό δάνεια διακοπές .....

Και αφού το ξέρω πως τα μισώ αυτά τα φιταγμένα σενάρια και κοινωνικά σχήματα που μας επιβάλουν τότε γιατί νιώθω πως μου στερούν κάτι;

Αφού βαριέμαι τους γάμους και τα κουφέτα και τα "να ζήσουν οι συμπέθεροι" και βρίσκω τόσο στημένες όλες αυτές τις κοινωνικές συναναστροφές που ακολουθούν κανόνες και εθιμοτυπικά τότε γιατί νιώθω σαν να έχω μια σχέση μη αναγνωρισμένη;

Δε ξέρω αν βγάζω νόημα.
Είναι και αργά.
Πρέπει να πάω και για ύπνο.

Πάλι καλά που δεν είμαι και καμιά "κρυφή" γιατί αλλιώς δε θα την πάλευα!


Ίσως πρέπει να πάρουμε ένα σκύλο!
Σκέψου το!

Veronica decides to die

Ένα βιβλίο που διάβασα φαντάρος.
κάπου εκεί στο τέλος της εφηβείας μου
στην αρχή της νέας ζωής μου.

Τότε που ο Coelho ήταν ο Θεός μας
και όλα μπορούσαν να γίνουν
γιατί εσύ και το σύμπαν το θελήσατε.

Μετά μεγάλωσα
και δε διάβασα άλλο βιβλίο του.

Τον βλέπω πια συχνά στις παραλίες
να κόβει τον ήλιο απο ιδρωμένα πρόσωπα
μα εγώ εκεί διαβάζω μόνο Μίκυ Μάους.


Στο μυαλό μου η Βερόνικα είχε μαύρα μαλλιά
και τώρα πια δε θυμάμαι το τέλος.

Interlude

after the party

Τις σιχαίνομαι τις απόκριες να σου πω την αλήθεια.
Κάτι οι μάσκες, κάτι το εκτός ορίων.
Κάτι που χρειαζόμαστε μια μέρα για να είμαστε κάτι άλλο.

Χτες ευτυχώς ούτε που το σκεφτήκαμε το καρναβάλι.

Ίσως μάλιστα το ξεχάσαμε υπερβολικά.

Καμιά φορά οι μάσκες μπορεί να είναι καλές για λίγο.
Μέχρι να μπορείς εσύ ο ίδιος να τη βγάλεις.



Τελικά όλα αυτά τα παιγνίδια του τύπου αναπτήρας, αλήθεια ή θάρρος και δε συμμαζεύεται πρέπει να κριθούν παράνομα και καταχρηστικα.


Το κεφάλι μου πονάει.

Ερωτικό.

Έρωτας είναι θαρρώ
να πηδάς τι κι' αν είσαι πουρό

(κλεμμένο)

Eurovision-Cyprus-2009

Τραγούδι: firefly
Ερμηνεύτρια: Χριστίνα Μεταξά
Συνθέτης: Νικόλας Μεταξά (ναι το παιδί που πήρε τη δεύτερη θέση στο X-factor)



Το τραγούδι μου άρεσε, γίνεται όμως να το τραγουδήσει ο αδερφός της;
Έχει κάτι το video η είναι έτσι η φωνή της;
Τα σχόλια μέχρι τώρα στο internet είναι απογοητευτικά.
Ελπίζω να μπορέσουν να το στήσουν καλύτερα.
Τώρα μου φαίνεται ιδιαίτερα ερασιτεχνικό.

This is Greece calling, Cyprus 12 points! (πάλι καλά!)

Eurovision-Cyprus-1982

Η δεύτερη συμμετοχή της Κύρπου στονν διαγωνισμό.
Εκπρόσωπος η κατά πολλούς απόλυτη,για τους υπόλοιπους απλά η Άννα Βίσση.

Εδώ είναι και το video-clip το οποίο δε ξέρω αν έχει δει ο κύριος Καρατζαφέρης αλλά υμνεί τον τόπο την πατρίδα τα Χριστά ήθη και έθιμα του τόπου τα ρυάκια τα ποτάμια τα λαγκάδια την πούλια και τον αυγερινό.



Στη ζωντανή της εμφάνιση η Άννα επέλεξε και τότε το ασπρόμαυρο look αλλά δε νομίζω να της κόστισε πάλι όσο ένα νεφρό στη μαύρη αγορά.
Με μπαλάντες λοιπόν άρχισε και τελείωσε η καρριέρα της στη eurovision. (υπήρχε βέβαια και το auto-stop για την Ελλάδα το 1980 αλλά προτιμώ να το ξεχνώ)
Μόνο που αν έβλεπε κανείς τις συμμετοχές 8α έλεγε πως αυτή είναι η πιο πρόσφατη όπου η απόλυτη είναι πενηντάρα και η συμμετοχή της στην Αθήνα έγινε όταν η καλλιτέχνις ήτανε παιδούλα.



Αν θυμάμαι σωστά η Κύπρος κατέλαβε τότε την πέμπτη θέση.

ΥΓ: στις 7 Φεβρουαρίου η Κύπρος θα επιλέξει το φετινό τραγούδι για τον διαγωνισμό. Ελπίζω τουλάχιστον να είναι κάτι αξιοπρεπές γιατί το να περάσουμε στον τελικό είναι απο χλωμό μέχρι και γκρί σκούρο.